Skip Navigation Links.
راههاي تشخيص جهت قبله
1- علم (يقين): كه اگر كسي علم به قبله بودن يك جهت پيدا كرد، بايستي حكم به قبله بودن آن طرف نمايد.
2- شهادت دو نفر شاهد عادل : به شرطي كه شهادت آنان از روي حس و مشاهده باشد كه در اين صورت ولو شهادت آنان يقين هم نياورد،جايگزين يقين مي شود.
3- به گفته كسي كه از روي قواعد علمي قبله را تشخيص مي دهد و گفته او اطمينان آور هم باشد.
4- ظن و گمان : كه اگر هيچ كدام از سه مرحله قبلي وجود نداشت نوبت به مرحله چهارم مي رسد كه عمل كردن به ظن و گمان باشد و آن هم از هر راهي به دست آيد، چه از راه محراب مسجد يا قبرهاي مسلمانان باشد و چه از گفته صاحب خانه و چه از راه خورشيد و ستاره و قطب نما باشد؛البته بايد توجه داشت كه در صورتي مي تواند به گمان عمل كند كه نتواند گمان قوي تري پيدا كند والا بايستي گمان قوي تر را تحصيل نمايد؛ مثلا اگر مهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پيدا كند، ولي بتواند از راه ديگرگمان قوي تر به دست آورد،نبايد به حرف او عمل نمايد.
كسي كه نمي داند قبله كدام طرف است 1- كسي كه تمام اطراف در نظر او مساوي است و وقت نماز هم وسعت دارد و فقط يك نماز هم بايد بخواند، مانند نماز صبح ، دراينجا وظيفه اش روشن است و بايد چهار نماز به چهار طرف بخواند.
2- در صورتي كه وقت نماز وسعت دارد و تمام اطراف در نظر او مساوي است و بايد دو نماز بخواند؛ مانند ظهر و عصر يا مغرب و عشا، در اينجا اين دو نماز را به دو صورت مي تواند بخواند:
الف) ابتدا نماز اول را به چهار طرف مي خواند و بعد نماز دوم را شروع مي نمايد و در هنگام خواندن نماز دوم لازم نيست كه آن را از همان طرفي كه نماز اول را شروع كرده است ، شروع نمايد.
ب) نماز اول را به هر طرف خواند به دنبال آن ، نماز دوم را به همان طرف مي خواند و خواندن نماز دوم به طرف ديگر جايز نيست ، ولي احتياط مستحب آن است كه روش اول انتخاب شود.
3- كه در اين صورت به هر چند طرف كه وقت اجازه مي دهد، نمازش را مي خواند.
4- بايد نماز اول را به چهار طرف خوانده و كسري را به نماز دوم بدهد، يعني به هر چند طرف كه وقت دارد،نماز دوم را بخواند.
5- در اين صورت آخرين نمازي كه مي خواند، به نيت عصر و نمازهاي قبلش را به نيت ما في الذمه بخواند.
6- چهار ركعت آخر را به نيت عشا و بقيه وقت قبلي را به نيت نماز مغرب به هر چند طرف كه مي تواند،بخواند.
7- اگر مي داند كه قبله در چند طرف است ، بايد فقط به همان اطرافي كه يقين به قبله بودن يكي از آنها دارد، نماز بخواند.
8- حضرت امام صورت گمان را هم به صورت يقين داشتن ملحق فرموده اند. يعني به هر چند طرف كه گمان به قبله بودن آنها دارد، فقط به همان اطراف نماز بخواند ولكن بنا بر احتياط مستحب صورت گمان به صورت تحير و شك ملحق گردد.
احكام نماز محمد وحيدى HyperLink  افزودن به يادداشتها


تصویر روز
 



بهترين كارها كاري است كه خود را به آن مجبوركني !
حضرت علي(ع)